8. MORSKIE OPOWIEŚCI (3)

Na wyspie Mako.

Filip: To chyba tutaj.

Nalani: Czekałam na was.

Filip pokrótce opowiedział Nalani o poszukiwaniach, a ona zdradziła, że wieści do niej już dotarły i zdążyła poprosić delfiny o pomoc.

Nalani: Powinny już coś wiedzieć, zaczekajcie tu, a ja sprawdzę.

Nalani: Jest gorzej niż myślałam! Wasza córka jest w niebezpieczeństwie. Została już podstępem zamieniona w syrenę przez trzy siostry, syreny, nad którymi ciąży klątwa Voodoo. Mieszkają w Przystani Zagubionych i od lat próbują one zdjąć klątwę. Wierzą, że jeśli wypiją esencję świeżo przemienionej syreny, klątwa zostanie zdjęta. Już przygotowały rytuał Krowo-Kwiatu! Wasza córka myśli, że to rytuał syreniej inicjacji, ale jeśli zje tort, Krowo-Kwiat ją pożre i zostanie po niej sama esencja! Musimy ją natychmiast ratować!

Tymczasem w Przystani Zagubionych rozpoczął się rytuał. Bea ma mimo wszystko trochę wątpliwości. Ale i ją wkrótce pochłonął dziki taniec wokół ognia.

Maira: O Potężna Boginii! Przyjmij nasz ognisty taniec, jako dar dla Ciebie! Oto żywioł Ognia!

Maira: Siostry, wypijmy teraz razem z tej misy na znak jedności! Oto żywioł Wody!

Na koniec syrenia kołysanka i pocałunek, dla przypieczętowania żywiołu Wiatru.

Maira:  To już prawie koniec. Aby wezwać żywioł Ziemi i dokończyć krąg żywiołów, wystarczy, że zjesz tort.

Syreny: Dołącz do nas! Dołącz do nas! Dołącz do nas!

Bea: O Boginii, pozwól, że zjem teraz ten tort i dołączę do moich sióstr syren.

Filip: Stop! Bea! Nie jedz tortu, TO PUŁAPKA! 

Anna: Zostawcie moją córkę!!!

Viviane: No nie wierzę!

Maira: Do Plumboba!

Bea: Mama? Tata? Co wy tu robicie?

Nalani: Zdążyliśmy w samą porę! Mocą duchów wysp, przyzywam Was, Żywiołaki! Przodkowie, uratujcie tę dziewczynę i ukarzcie syreny, które w Waszym imieniu chciały jej śmierci!

Żywiołak: Niech się stanie sprawiedliwość.

Maira: Co to jest??

Viviane: Nie wygląda to dobrze.

Maira: Chyba powinnyśmy stąd spływać!

Viviane: Co z klątwą?

Maira: Innym razem.

Anna: Czy już po wszystkim?

Bea: Mamo? Ja...

Anna: Chodź tu do mnie, o Maxisie, jak dobrze, że zdążyliśmy, tak się bałam.

Bea: Tato... przepraszam, że uciekłam.

Filip: Najważniejsze, że się znalazłaś.

Maja: Bea, to moja wina, byłam złą siostrą!

Bea: Nie, to ja byłam złą siostrą, przepraszam!

Maja: To ja przepraszam!

Bea: Co... co teraz ze mną będzie?

Nalani: Niestety, już dawno po zachodzie słońca, musisz zostać syreną.

Filip: I nie ma jakiegoś sposobu?

Nalani: Nie ma już odwrotu. Ale jeśli chcesz, mogę cię nauczyć wszystkiego, co wiem, o byciu syreną. A wiem w zasadzie wszystko. 

Bea: To chyba... dobry pomysł. Będę bardzo wdzięczna za pomoc. 

Nalani: Została jeszcze jedna rzecz. Chodź tutaj, ty wielki, niedobry, Krowo-Kwiecie.

Nalani: Nadam ci postać, która już nikogo nie skrzywdzi. I od dzisiaj to będzie Przystań Ocalałych.

Annie zupełnie już przeszedł kryzys wieku średniego, a po ostatnich wydarzeniach dreszczyku emocji miała aż zanadto. Pozostaje jej rozkoszować się naturą, swoją nową pasją, i łączyć ją ze starą pasją, sztuką.

Anna: Oh, mamo, gdybyś widziała, na jaką wspaniałą dziewczynę wyrosła. Trochę zagubioną, ale mam nadzieję, że najgorsze już mamy za nami. To bycie syreną naprawdę jej służy, jeszcze nigdy nie widziałam jej taką szczęśliwą. 

Bea również odbudowuje relacje z siostrą, a przynajmniej próbują. Promyk pomaga.

Maja: To co jeszcze umiesz jako syrena?

Bea: Mogę zmieniać pogodę, albo wywoływać różne emocje syrenimi kołysankami. Mogę też wezwać morskiego potwora! I mogę... to trochę straszne, ale syrenim śpiewem mogę kogoś ściągnąć na dno oceanu i wyssać z niego energię życiową, ale bez zabijania!

Koniec lata oznacza Dzień Simlandii. 

Filip: Moi Drodzy, znów się tu spotykamy, zjednoczeni jeszcze bardziej niż po walce o wyspę z Laurentami. Tym razem świętujemy odnalezienie mojej kochanej córeczki i znalezienie nowych przyjaciół z głębin oceanu. Wasze zdrowie, przyjaciele!

Bea już nie może się doczekać nauk u Nalani i czuje, że dopiero zaczęła odkrywać tajemnice wysp. Kto wie, jakie niespodzianki jeszcze ją czekają. 

<<<Poprzedni rozdział: 7. MORSKIE OPOWIEŚCI (2)

>>>Następny rozdział: 9. PROPOZYCJE NIE DO ODRZUCENIA