2. ODPOWIEDNIE ZNAJOMOŚCI

Następnego dnia Klara idzie dziarsko na zajęcia. W tym samym ubraniu, bo zapomniałam ustawić jej więcej jak jeden strój codzienny. Na szczęście w grze nie ma to wpływu na to, jak postrzegają ją inni ;)



Po zajęciach Klara zajrzała do klubu Britechester. 

Dyskutująca 1: I dlatego właśnie zajęcia na uniwersytecie powinny być darmowe, takie jest moje stanowisko.


Klara (do siebie): Hm... Klub dyskutantów? Może to coś dla mnie? 

Dyskutująca 1: Cześć, jestem Zoe. Chciałabyś się zapisać do naszego klubu?

Klara: Właśnie się zastanawiam, nie jestem w tym zbyt dobra, mówiąc szczerze. 

Zoe: No co ty, każdy z nas zaczynał od umiejętności na poziomie 1. Ani się nie obejrzysz a wymaksujesz do 10! Tutaj się bardzo wspieramy. Wymieńmy się numerami! A masz Towarzyskiego Króliczka? Musisz sobie założyć, będzie łatwiej się złapać.





A w akademiku kolejny "cichy" wieczór współlokatorek. Ciekawe czy tak zostanie, czy nastąpi jakiś przełom w ich relacjach.




Klara mało spała w nocy, bo kończyła swoją pracę semestralną. Dobrze, że jest kawusia.




Zoe: Hej, co słychać?

Klara: Szukam czegoś o różnych językach w grze, ale nic nie mogę znaleźć. Nie mogę się dogadać z moją współlokatorką... wcale nie rozmawiamy, bo nie możemy się zbyt dobrze zrozumieć. Ona jest z Komorebi...


Zoe: Przykro mi to słyszeć... Na szczęście jest rozwiązanie! Musisz się zapisać na kurs językowy! Zaraz Ci znajdę odpowiednią opcję w komputerze. Możesz też wypożyczyć książkę z biblioteki.

Klara: Z nieba mi spadłaś, naprawdę!



Następnego dnia Klara pyta o książkę do nauki Komorebi w uniwersyteckiej bibliotece.

Bibliotekarka: Oczywiście, już Ci przynoszę. Tylko zwróć na czas!

Zoe: O tutaj jesteś, szukałam Cię. Zaraz zaczyna się wieczór w barze dla klubu dyskutantów, chcesz dołączyć?

Klara: Czemu nie?



Zoe: Hej wszystkim! Poznajcie Klarę.

Klara: Cześć!

Zoe: To jest Ava.

Ava: Hej!

Zoe: A to jest Akito.

Akito: Cześć, słyszałem, że uczysz się Komorebigo, mogę pomóc, też jestem stamtąd.



Ojej, czyżby Klara się zakochała? Akito na pewno wywarł na niej duże wrażenie! Teraz będzie mieć nawet więcej motywacji, żeby nauczyć się nowego języka.


<<<Poprzedni rozdział: 1. PIERWSZE WRAŻENIA

>>>Następny rozdział: 3. ONA MÓWI PO KOMOREBIGO!


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

25. NOWE POCZĄTKI

Obraz
Rodzina Drozdów zebrała się podczas Święta Zbiorów w San Sequoi. Dziadek Filip cieszy się, że ma przy sobie oby dwie córki i wszystkie wnuki. Brakuje dziś tylko jego ukochanej prawnuczki.  Maja: Jak się trzymasz? Bas: Nie jest łatwo. To była moja decyzja, ale... miewam wątpliwości.  Maja: To raczej oczywiste. Sporo razem przeżyliście. Tylu wspólnych wspomnień nie da rady po prostu wyrzucić i zapomnieć.  Maja: Ale z tego co nam powiedziałeś, to raczej był to dobry krok.  Bas: Chyba tak.  Maja: Bas, wiem, że przechodzisz teraz gorszy czas, bo takie rozstania są zawsze bolesne, ale spójrz na to z innej strony.  Jeśli tylko się kłóciliście, to jakby to wpłynęło na Ollie w dłuższej perspektywie czasu? Bas: Wiem. Sam to powiedziałem Sofii. Po prostu, mam chandrę. Pewnie też dlatego, że Ollie nie ma dzisiaj ze mną. No ale tak postanowiliśmy. Opieka naprzemienna. To święto spędza z Sofią, a Zimową Fiestę spędzi ze mną.  Maja: Sofia wróciła do Chestnut Ridge? B...
Czytaj więcej

27. DRUGA SZANSA

Obraz
Ollie idzie dzisiaj pierwszy raz do szkoły. Jest bardzo podekscytowana. Tymczasem Bastian od rana spotkał się z Laurą w kawiarni. Mieli trochę do nadrobienia, bo chociaż ostatni raz widzieli się podczas Sylwestra, to dotychczas nie mieli właściwie okazji, żeby spokojnie porozmawiać o ostatnich wydarzeniach. Bas: No i zostałem samotnym ojcem. Chyba nie tak wyobrażałem sobie swoją dorosłość. Laura: Przykro mi. Ale, wybacz, że to powiem, nie wydajesz się zbytnio przybity.  Bas: Chyba już to sobie przepracowałem wewnętrznie. Trochę czasu już upłynęło.  Bas: Początkowo miałem pewne wątpliwości, czy to była dobra decyzja. Z różnych powodów. Ale widzę, że Ollie to w ogóle nie przeszkadza, przynajmniej teraz. A dom jest teraz taki spokojny. Może nie powinienem tego mówić w ten sposób, ale znów chce mi się tam wracać. Bas: Ale cały czas ja tylko gadam, a co słychać u ciebie? Laura: Niewiele się zmieniło. Chociaż jest jedna dobra wiadomość, moi ojcowie próbują naprawić swoje relacje. Ba...
Czytaj więcej

11. OSTATNIA WOLA

Obraz
Sofia: Bardzo mi przykro z powodu twojego dziadka.  Bas: Nie znałem go za dobrze. Nigdy nie utrzymywaliśmy zbytnich relacji z rodziną mojego taty. Dziadek czasem odwiedzał nas w święta lub urodziny.  Sofia: Mimo wszystko, to nadal twój dziadek. Bas: Tak. Ale będzie dziwnie poznać tamtą stronę rodziny. W sumie to nie znam ich nawet z opowiadań. Tata ma rodzeństwo, ale nigdy o nich nie mówi. Nie wiem, czy chcę tam w ogóle iść.  Sofia: Przecież nie robisz tego dla nich. Pojedziesz, żeby się pożegnać. Pewnie nawet nie będziesz musiał z nimi rozmawiać. Bas: No właśnie chyba będę musiał.  Prawnik powiedział, że dziadek zostawił testament. I że jestem wpisany jako jeden ze spadkobierców. Nie mam pojęcia, co mógł mi zapisać. Ale to na pewno oznacza, że będzie jakieś spotkanie rodzinne, na którym to ogłoszą.   Bas: Kto wie, jakie rodzinne konflikty znów wyjdą na światło dzienne. Naprawdę nie chce mi się w tym uczestniczyć.  Sofia: Rozumiem. Bas: Byłoby mi napra...
Czytaj więcej