1. PIERWSZE WRAŻENIA

Witamy w Britechester w tym pięknym wiosennym dniu. Klara Drozd - protoplasta tej historii właśnie się wprowadziła.



Klara jest niepewną siebie marzycielką. Kocha książki i właśnie rozpoczyna swój pierwszy rok psychologii na Uniwersytecie Britechester. Czy znajdzie tu przyjaciół? A może miłość przez wielkie M? Ale przede wszystkim, czy przełamie swoją nieśmiałość i odnajdzie się w akademickim zgiełku?

*Klara została stworzona przez heidibellex (ID z Galerii)







-Dzień przed-

Klara: Cześć, jak się masz? Jestem Klara. Tak! Właśnie tak masz brzmieć. Zobaczysz, wszystko będzie dobrze! To przecież tylko studia, przetrwałaś już liceum, teraz będzie z górki!



Po przybyciu do akademika Klara znajduje przydzielony jej pokój.

Klara: To chyba tutaj... Halo, ktoś tu jest? Chyba nikogo teraz nie ma, może mam farta i nie będę mieć współlokatora? No dobra, to co teraz?



Dziewczyna: Hej! Ty Klara? Ja Zelda. My współlokatorki!!! Super, nie?! Sory za maj Simlish i akcent. Jestem z Komorebi.

Klara: Ee..

. 


Zelda: Będzie simfastycznie! Akademik jest emejzing! Dużo hot ciach. Wiesz o co kaman, rajt?

Klara: Chyba nie nadążam... Czy to jakiś mod?

Zelda: Jes! To mod Franka, bariery językowe!

Klara: Yh... 




Ups, Klara niestety nie zrobiła na Zeldzie najlepszego wrażenia... Może być ciężko ze współlokatorką, która gada w innym języku, podczas gdy ty jesteś niepewnym siebie Simem. A do tego ten jej przerażający entuzjazm! Ciekawe, czy to jedna z tych Simek z cechą Entuzjastyczna czy po prostu przypadek...



Klara: Dobra, nareszcie trochę spokoju, popatrzmy jakie mam jutro zajęcia...



Klara musiała iść do łazienki i po drodze napotkała chyba jedno z tych hot ciach, o których paplała Zelda! Ależ to zawstydzające... 


Klara: Simfastycznie... Czy tak właśnie będzie wyglądać życie w akademiku? Może jeszcze jest czas na znalezienie małego, ale własnego mieszkanka. Eh, jutro o tym pomyślę...

























Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

25. NOWE POCZĄTKI

Obraz
Rodzina Drozdów zebrała się podczas Święta Zbiorów w San Sequoi. Dziadek Filip cieszy się, że ma przy sobie oby dwie córki i wszystkie wnuki. Brakuje dziś tylko jego ukochanej prawnuczki.  Maja: Jak się trzymasz? Bas: Nie jest łatwo. To była moja decyzja, ale... miewam wątpliwości.  Maja: To raczej oczywiste. Sporo razem przeżyliście. Tylu wspólnych wspomnień nie da rady po prostu wyrzucić i zapomnieć.  Maja: Ale z tego co nam powiedziałeś, to raczej był to dobry krok.  Bas: Chyba tak.  Maja: Bas, wiem, że przechodzisz teraz gorszy czas, bo takie rozstania są zawsze bolesne, ale spójrz na to z innej strony.  Jeśli tylko się kłóciliście, to jakby to wpłynęło na Ollie w dłuższej perspektywie czasu? Bas: Wiem. Sam to powiedziałem Sofii. Po prostu, mam chandrę. Pewnie też dlatego, że Ollie nie ma dzisiaj ze mną. No ale tak postanowiliśmy. Opieka naprzemienna. To święto spędza z Sofią, a Zimową Fiestę spędzi ze mną.  Maja: Sofia wróciła do Chestnut Ridge? B...
Czytaj więcej

27. DRUGA SZANSA

Obraz
Ollie idzie dzisiaj pierwszy raz do szkoły. Jest bardzo podekscytowana. Tymczasem Bastian od rana spotkał się z Laurą w kawiarni. Mieli trochę do nadrobienia, bo chociaż ostatni raz widzieli się podczas Sylwestra, to dotychczas nie mieli właściwie okazji, żeby spokojnie porozmawiać o ostatnich wydarzeniach. Bas: No i zostałem samotnym ojcem. Chyba nie tak wyobrażałem sobie swoją dorosłość. Laura: Przykro mi. Ale, wybacz, że to powiem, nie wydajesz się zbytnio przybity.  Bas: Chyba już to sobie przepracowałem wewnętrznie. Trochę czasu już upłynęło.  Bas: Początkowo miałem pewne wątpliwości, czy to była dobra decyzja. Z różnych powodów. Ale widzę, że Ollie to w ogóle nie przeszkadza, przynajmniej teraz. A dom jest teraz taki spokojny. Może nie powinienem tego mówić w ten sposób, ale znów chce mi się tam wracać. Bas: Ale cały czas ja tylko gadam, a co słychać u ciebie? Laura: Niewiele się zmieniło. Chociaż jest jedna dobra wiadomość, moi ojcowie próbują naprawić swoje relacje. Ba...
Czytaj więcej

11. OSTATNIA WOLA

Obraz
Sofia: Bardzo mi przykro z powodu twojego dziadka.  Bas: Nie znałem go za dobrze. Nigdy nie utrzymywaliśmy zbytnich relacji z rodziną mojego taty. Dziadek czasem odwiedzał nas w święta lub urodziny.  Sofia: Mimo wszystko, to nadal twój dziadek. Bas: Tak. Ale będzie dziwnie poznać tamtą stronę rodziny. W sumie to nie znam ich nawet z opowiadań. Tata ma rodzeństwo, ale nigdy o nich nie mówi. Nie wiem, czy chcę tam w ogóle iść.  Sofia: Przecież nie robisz tego dla nich. Pojedziesz, żeby się pożegnać. Pewnie nawet nie będziesz musiał z nimi rozmawiać. Bas: No właśnie chyba będę musiał.  Prawnik powiedział, że dziadek zostawił testament. I że jestem wpisany jako jeden ze spadkobierców. Nie mam pojęcia, co mógł mi zapisać. Ale to na pewno oznacza, że będzie jakieś spotkanie rodzinne, na którym to ogłoszą.   Bas: Kto wie, jakie rodzinne konflikty znów wyjdą na światło dzienne. Naprawdę nie chce mi się w tym uczestniczyć.  Sofia: Rozumiem. Bas: Byłoby mi napra...
Czytaj więcej