3. ONA MÓWI PO KOMOREBIGO!

Akito: No proszę, kogo ja widzę! 
Klara: O cześć! Nie wiedziałam, że też masz tu zajęcia. 
Akito: Tak, i to zupełnym przypadkiem, Narratorka nie maczała w tym palców. A jak tam twój komorebigo?
Klara: Idzie do przodu, osiągnęłam już drugi poziom. Łataszi ła Klara des? Dobrze to wymawiam?
Akito: Całkiem nieźle! Muszę już znikać w budynku, do zobaczenia następnym razem.

(Klara naprawdę polubiła Akito, od razu dostaje przy nim nastrójnik szcześcia!)





Klara: Konicziła Zelda-san!
Zelda: O jaaaa! Ale cool! Ty mówisz po komorebigo! Jak to się stało?
Klara: No wiesz, głupio mi było, że jesteśmy współlokatorkami i nie możemy nawet porozmawiać. Także wzięłam kilka lekcji. Ale hej, twój Simlish też brzmi już dużo lepiej.
Zelda: No ba, osiągnęłam już 7 poziom, nauka w Britechester zobowiązuje. To co, nadrobimy trochę plotek?



Na dziedzińcu rozpoczęła się oficjalna Runda Dyskusyjna. Studenci z Britechester i Foxbury toczą pojedynek na słowa.

Zoe: I chociaż ta gra nie posiada otwartego świata, jak Sims 3, to wszystkie przedstawione przeze mnie argumenty jasno wskazują, że i tak należą nam się prawdziwe samochody i konie. 




Klara: Zoe! Zoe! Brawa dla Uniwersytetu Britechester! Łał! Dałaś czadu!

Zoe: Dzięki. Ale nie było trudno to wygrać, chyba każdy się zgodzi, że EA powinno nam dać samochody. A kiedy ty weźmiesz udział w Rundzie Dyskusyjnej?

Klara: Potrzebuję jeszcze trochę czasu na przygotowania...

Ciacho: No heeej, może dać Ci mój numer?

Klara: Eee... Muszę już iść.



Wszyscy są podekscytowani cotygodniowym meczem. Nawet Klarze udzielił się bojowy nastrój i odstawia jakiś dziki taniec!



Klara: Dla dobra nas samych prysznice powinny trwać dużo krócej. Mniej zużytej wody, to mniejsze rachunki w Eko Życiu, a zaoszczędzony czas można przeznaczyć na inne aktywności.






Zoe: Ćwiczysz w niedzielę?

Klara: Myślałam, że jestem sama, chciałam poćwiczyć bez obserwatorów... A co ty tu robisz, przecież dziś nie ma spotkania Gildii Dyskutantów. 

Zoe: Lubię tu przychodzić. Ten budynek ma swój klimat. To może rundka? Zobaczymy jak Ci już idzie!



Klara wygrała!

Zoe: Gratulacje kochana! Niniejszym awansuję Cię na doświadczoną członkinię Gildii Dyskutantów!



Następnego dnia Klara biegnie na egzamin.

Zoe: Powodzenia! Ja już po i teraz się odstresowuję, patrząc sobie w niebo na środku placu.




Akito: Jak egzaminy?

Klara: Fatalnie... Chyba zupełnie zawaliłam (Nie)zrozumienie statystyki. W ogóle niechcący opuściłam jedne zajęcia i raz nie odrobiłam pracy domowej. W tej grze to oznacza ocenę niedostateczną!

Akito: No co ty, nie może być tak źle. Ale widać, że potrzebujesz odetchnąć. Co powiesz na kawę?

Klara: Kawa? Zawsze!



Akito: Uwielbiam to miejsce, dają tu świetne espresso. To Klara, opowiedz coś o sobie.
Klara: W sumie nie ma tego dużo. Narratorka stworzyła mnie, żebym założyła ród. Ale nie wiem, czy się do tego nadaję. To bardzo duża odpowiedzialność i presja. Moja niepewność siebie nie pomaga. Szczerze mówiąc, to jak o tym teraz myślę, to chyba dostaję ataku paniki... Tu jest tak dużo Simów... Zawsze tu jest tak tłoczno? Trochę mi duszno...
Akito: W porządku, odprowadzę Cię do akademika.





Klara: Tu jest zdecydowanie lepiej. Chyba wszyscy już śpią. Jeśli masz jeszcze trochę czasu, to może wyjaśnisz mi różnice między tymi słowami? Brzmią prawie tak samo... Komorebigo jest naprawdę trudnym językiem!
Akito: Już się robi!



Klara faktycznie zawaliła (Nie)zrozumienie statystyki, ale nie aż tak, jak myślała. Na szczęście inne przedmioty podciągnęły jej średnią. To zaczynamy drugi semestr!





Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

25. NOWE POCZĄTKI

Obraz
Rodzina Drozdów zebrała się podczas Święta Zbiorów w San Sequoi. Dziadek Filip cieszy się, że ma przy sobie oby dwie córki i wszystkie wnuki. Brakuje dziś tylko jego ukochanej prawnuczki.  Maja: Jak się trzymasz? Bas: Nie jest łatwo. To była moja decyzja, ale... miewam wątpliwości.  Maja: To raczej oczywiste. Sporo razem przeżyliście. Tylu wspólnych wspomnień nie da rady po prostu wyrzucić i zapomnieć.  Maja: Ale z tego co nam powiedziałeś, to raczej był to dobry krok.  Bas: Chyba tak.  Maja: Bas, wiem, że przechodzisz teraz gorszy czas, bo takie rozstania są zawsze bolesne, ale spójrz na to z innej strony.  Jeśli tylko się kłóciliście, to jakby to wpłynęło na Ollie w dłuższej perspektywie czasu? Bas: Wiem. Sam to powiedziałem Sofii. Po prostu, mam chandrę. Pewnie też dlatego, że Ollie nie ma dzisiaj ze mną. No ale tak postanowiliśmy. Opieka naprzemienna. To święto spędza z Sofią, a Zimową Fiestę spędzi ze mną.  Maja: Sofia wróciła do Chestnut Ridge? B...
Czytaj więcej

27. DRUGA SZANSA

Obraz
Ollie idzie dzisiaj pierwszy raz do szkoły. Jest bardzo podekscytowana. Tymczasem Bastian od rana spotkał się z Laurą w kawiarni. Mieli trochę do nadrobienia, bo chociaż ostatni raz widzieli się podczas Sylwestra, to dotychczas nie mieli właściwie okazji, żeby spokojnie porozmawiać o ostatnich wydarzeniach. Bas: No i zostałem samotnym ojcem. Chyba nie tak wyobrażałem sobie swoją dorosłość. Laura: Przykro mi. Ale, wybacz, że to powiem, nie wydajesz się zbytnio przybity.  Bas: Chyba już to sobie przepracowałem wewnętrznie. Trochę czasu już upłynęło.  Bas: Początkowo miałem pewne wątpliwości, czy to była dobra decyzja. Z różnych powodów. Ale widzę, że Ollie to w ogóle nie przeszkadza, przynajmniej teraz. A dom jest teraz taki spokojny. Może nie powinienem tego mówić w ten sposób, ale znów chce mi się tam wracać. Bas: Ale cały czas ja tylko gadam, a co słychać u ciebie? Laura: Niewiele się zmieniło. Chociaż jest jedna dobra wiadomość, moi ojcowie próbują naprawić swoje relacje. Ba...
Czytaj więcej

11. OSTATNIA WOLA

Obraz
Sofia: Bardzo mi przykro z powodu twojego dziadka.  Bas: Nie znałem go za dobrze. Nigdy nie utrzymywaliśmy zbytnich relacji z rodziną mojego taty. Dziadek czasem odwiedzał nas w święta lub urodziny.  Sofia: Mimo wszystko, to nadal twój dziadek. Bas: Tak. Ale będzie dziwnie poznać tamtą stronę rodziny. W sumie to nie znam ich nawet z opowiadań. Tata ma rodzeństwo, ale nigdy o nich nie mówi. Nie wiem, czy chcę tam w ogóle iść.  Sofia: Przecież nie robisz tego dla nich. Pojedziesz, żeby się pożegnać. Pewnie nawet nie będziesz musiał z nimi rozmawiać. Bas: No właśnie chyba będę musiał.  Prawnik powiedział, że dziadek zostawił testament. I że jestem wpisany jako jeden ze spadkobierców. Nie mam pojęcia, co mógł mi zapisać. Ale to na pewno oznacza, że będzie jakieś spotkanie rodzinne, na którym to ogłoszą.   Bas: Kto wie, jakie rodzinne konflikty znów wyjdą na światło dzienne. Naprawdę nie chce mi się w tym uczestniczyć.  Sofia: Rozumiem. Bas: Byłoby mi napra...
Czytaj więcej