47. LA VIE EN ROSE (2)

Zbliżał się czas powrotu Ollie do Kasztanowego Grzbietu, a ona miała jeszcze tyle spraw do nadgonienia w Ciudad Enamoradzie, głównie związanych ze swoją aspiracją, o której Narratorka bezmyślnie zapomniała. Nettie wciąż za nią chodziła i chciała się bawić, i nie rozumiała, że ona po prostu nie miała na to czasu.

Na przykład dzisiaj miała kolejną randkę z Diego. Był to Dzień Ciastek, więc chłopak przyniósł pudełko ptysiów. Był naprawdę czarujący z tymi swoimi pomysłami, a Ollie czuła się jak bohaterka filmów romantycznych. Więc kiedy zaprosił ją na bal, zgodziła się bez wahania. 

Nie mając w domu Ollie, Nettie skupiła całą swoją uwagę na braciszku, który ją szczerze uwielbiał i był nią zafascynowany. 

Nettie: Ollie! Wluciłaś! Pobawis się teras ze mną lalkami?

Olimpia: Oj nie, strasznie jestem głodna i zmęczona. Może jutro? Teraz tylko przyszłam położyć naszego braciszka do łóżeczka. Czy on właśnie posłał mi buziaczka? Nie wiedziałam, że umiesz już tak robić, młody!

Cyp: Otylek.

Olimpia: Mówić też już umiesz? Coś takiego! Chodź ty mały motylku, pora spać. Ty też, Nettie, czas do łóżka.

Nettie: Dlacego nie chces się bawić? Pseciez byłam gzecna.

Olimpia: Ale to nie chodzi o to, po prostu jestem zmęczona, i jest już późno... O rety Netuchu-Flejtuchu! Co ty jadłaś, fuj. Myślałam, że już z tego wyrosłaś. Ale śmierdzi, znikam stąd. Dobranoc. 

Kwintesencja życia matki.

Można podziwiać swoją starszą siostrę i chcieć się z nią bawić przez większość czasu, ale mama to jednak mama. A kiedy mama idzie siusiu, to znaczy, że trzeba iść razem z nią, i jeszcze zrobić mały atak histerii.

Nettie: Mamusiu, cemu Ollie nie ma casu? 

Laura: Nie ma czasu? 

Nettie: No... A ja plose i plose, zeby się pobawiła, a ona ciągle go nie ma. 

Laura: Oj, słonko. Ollie jest już duża i ma różne swoje zajęcia, odpowiednie dla dużych dziewczynek. Jak będziesz starsza też takie będziesz mieć.

Nettie: Ale wtedy ja tez nie będę się jusz bawić... 

I tak im jakoś minęło tych kilka dni razem. Nettie korzystała z tego, że jest mała i nadal może się bawić. Cyp uczył się chodzić i próbował nowych przysmaków, ale kompletnie nie polubił żadnego jedzenia, mimo że wcale nie miał cechy Wybredny w jedzeniu. 

A Ollie jednak znalazła trochę czasu dla rodzeństwa i nawet pobawiła się w końcu z Nettie. W tym chaosie prawie przegapili, że mały Cyp właśnie stanął o własnych siłach w swoim łóżeczku.

Nawet Laura i Bastian znaleźli dla siebie trochę czasu. 

Laura dostawała teraz mnóstwo zleceń. Stała się wręcz rozchwytywana, a nawet wracali do niej poprzedni klienci. Pani Zhu chciała urządzić pokój gościnny.

Laura: To jaki styl pani preferuje?

Pani Zhu: Nie wiem kochana, zrób co uważasz. Ja tylko lubię niebieski, zielony i czytać.

Pani Zhu była zachwycona rezultatem. W końcu zapuszczone pomieszczenie zyskało na przytulności.

Manuel Aguilar nie chciał zmieniać dużo, na pewno chciał zatrzymać kolor czerwony i dorzucić elementy ze swojego hobby - miksologii. Laura postawiła więc na nowoczesność.

Jess Sigworth chciała zmienić pokój córki. Wskazała aż 3 style, które jej odpowiadają: współczesny, luksusowy i kosmoluks, i chociaż Laura się ich trzymała, to rezultat średnio się spodobał.

Jess: Myślałam, że będzie mniej różowego, a więcej pomarańczowego...

Christie: No co ty, mamo, jest ekstra!

Dobrze, że chociaż małej się podobało! 

Laura o swoich wielkich sukcesach usłyszała nawet w telewizji w programie "Najlepsze renowacje roku"! 

Za to Bastian pracował nad nowym wynalazkiem - eksperymentalnym motywatorem sprzątania. Jednak przedmiot nie spełnił jego oczekiwań. Sfrustrowany poszedł więc pograć na konsoli. 

Elenie faktycznie udało się przekonać rodziców Ollie, aby dziewczyny mogły pojechać latem na koncert Hazel & The Nuts. Warunek był jeden, Bas miał pojechać z nimi i nadzorować, czy wszystko na pewno odbywa się jak należy. Niemniej, Ollie była przeszczęśliwa i nie mogła się już doczekać. 

Nadeszło Święto Wiosny, a wraz z nim urodziny Nettie, Cypriana i Bastiana. Nettie nie była początkowo pewna, co myśleć o Kwiatowym Króliczku, szybko jednak zdecydowała, że to fantastyczna maskotka do przytulania. 

Trzy torty i trzech solenizantów! Wszystkiego najlepszego!

Nettie dostała ode mnie finalnie cechę Nietolerancja laktozy oraz aspirację Guru frajdy. 

Cyp wylosował cechę Żywe srebro i od razu dostał dziwactwo, że uwielbia noszenie. 

A Bas na szczęście jeszcze nie dostał żadnego dziwactwa ;)

A tu Nettie i Cyp już po urodzinach :) Poza od Simmerianne93

I oczywiście portret rodzinny. Poza też od Simmerianne93

Maja: A ty gdzie się wybierasz mały kolego?

Cyp: Sukać jajka! Tu som!

Nettie od razu zaprzyjaźniła się z córką Roma i Cristiano - Lizzy. Dziewczynki świetnie się razem bawiły i wspólnie szukały pisanek aż do późnego wieczora. 

Rom: Teraz już z górki, co?

Bas: No, jeszcze tylko chwila i pożegnamy pieluchy na dobre. 

Laura: Niedobrze mi...

Bas: No nie, to pewnie te Elote były nieświeże.

Olimpia: Jesteś pewien, że o to właśnie chodzi, tato? 

<<<Poprzedni rozdział: 46. LA VIE EN ROSE (1)

>>>Następny rozdział: 48. ŻYCIE NA RANCZU