1. SAN SEQUOIA

Ania: Gotowa? Izi i Enue już czekają.

Maja: Gotowa jak nigdy! Pokolenie trzecie, zaczynajmy!




Maja: Taaa....

Enue: Serio? Przyjechałyśmy tu na 2 dni i MUSI PADAĆ?

Izi: Ale jutro już ma być słonecznie. To dziś zobaczmy Instytut, a jutro miasto. Głowy do góry!






Instytut Nauk Simanistów w San Sequoi
Ania: Ależ miejsce! Jakie nowoczesne!
Maja: To jest ta sala multimedialna, co wam mówiłam. 






Ania: Robi wrażenie. Przynajmniej na mnie. A tobie się podoba? Spełnia twoje oczekiwania?
Maja: Żartujesz? Tu jest super! Dobrze byłoby jeszcze kogoś podpytać o różne rzeczy...
Ania: Wejdźmy do sali, o tam jest jakaś pani profesor.




Profesor: Tak? Pani do mnie?

Maja: Dzień dobry, nazywam się Maja Drozd. Bardzo chciałabym się uczyć na tej uczelni. Czy mogłabym zająć pani chwilkę i zapytać o kilka rzeczy?

Być może Maja nie zrobiła na pani Katarzynie najlepszego wrażenia, ale przynajmniej pani profesor udzieliła wyczerpujących odpowiedzi. 




Profesor:...i tak jak już mówiłam, mamy bardzo wielu kandydatów, więc trzeba dostać się na kierunek prestiżowy, aby móc tu się uczyć. Życzę powodzenia w procesie rekrutacji!

Maja: Bardzo pani dziękuję za poświęcony czas!

Ania: I jak?

Maja: Jak mnie nie przyjmą za pierwszym podejściem, to będę próbować aż do skutku. 




Maja: Mnie tu się naprawdę bardzo podoba.

Enue: No, mają fajne wyposażenie klas.

Izi: I jaki ciekawy program.

Ania: A do tego pyszne jedzenie na stołówce!




Następnego dnia jest czas zwiedzania.

Maja: O rety, jaka ta San Sequoia ładna i kolorowa! No, nie spodziewałam się! 

Izi; Musimy takie sobie zamontować w San Myshuno.




Ania: Poproszę 4 duże zestawy.

Izi: Ja jeszcze się waham, co do kierunku.

Ania: O mamuńciu, czy tam naprawdę siedzi Octavia Moon??!! Muszę wziąć autograf! Zaraz wracam.




Maja: O matko! Nie wierze.

Enue: Spokojnie, wszystkie Simy mają taką animację, jak biorą autograf.

Maja: Nie o to chodzi. Tam jest Johnny Zest - tata Artura!

Izi: Myślisz, że Artur też gdzieś tu jest?

Ania: No, już jestem. A wy gdzie idziecie? 

Maja: Weźmy jednak na wynos i się przejdźmy.




Ania: Nie wiem, o co chodziło, ale dobrze było się przejść. 

Izi: Mam pomysł na jeszcze jedną atrakcję, w mieście jest kino!

Ale najpierw zdjęcie na pamiątkę. 




Maja: O ja! Tu jest second-hand! Cudoownie!

Ania: Hej, zdążysz jeszcze tu poszperać, chodźmy do tego kina.

Maja: Znasz mnie, wiesz, że jak widzę ładne ubrania, to muszę się zatrzymać!






Ania: Nie wiem, co wam się podobało w tej komedii, jak dla mnie dość żenująca. Może jestem już za stara na takie żarty. Dobra, wracajmy do domu. 



Kilka dni później w Sulani...

Maja: JEST! San Sequoio - NADCIĄGAM!



<<<Poprzedni rozdział: 35. CZTERY ŚWIĘTA I BAL

>>>Następny rozdział: 2. ŻAR TROPIKÓW


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

25. NOWE POCZĄTKI

Obraz
Rodzina Drozdów zebrała się podczas Święta Zbiorów w San Sequoi. Dziadek Filip cieszy się, że ma przy sobie oby dwie córki i wszystkie wnuki. Brakuje dziś tylko jego ukochanej prawnuczki.  Maja: Jak się trzymasz? Bas: Nie jest łatwo. To była moja decyzja, ale... miewam wątpliwości.  Maja: To raczej oczywiste. Sporo razem przeżyliście. Tylu wspólnych wspomnień nie da rady po prostu wyrzucić i zapomnieć.  Maja: Ale z tego co nam powiedziałeś, to raczej był to dobry krok.  Bas: Chyba tak.  Maja: Bas, wiem, że przechodzisz teraz gorszy czas, bo takie rozstania są zawsze bolesne, ale spójrz na to z innej strony.  Jeśli tylko się kłóciliście, to jakby to wpłynęło na Ollie w dłuższej perspektywie czasu? Bas: Wiem. Sam to powiedziałem Sofii. Po prostu, mam chandrę. Pewnie też dlatego, że Ollie nie ma dzisiaj ze mną. No ale tak postanowiliśmy. Opieka naprzemienna. To święto spędza z Sofią, a Zimową Fiestę spędzi ze mną.  Maja: Sofia wróciła do Chestnut Ridge? B...
Czytaj więcej

27. DRUGA SZANSA

Obraz
Ollie idzie dzisiaj pierwszy raz do szkoły. Jest bardzo podekscytowana. Tymczasem Bastian od rana spotkał się z Laurą w kawiarni. Mieli trochę do nadrobienia, bo chociaż ostatni raz widzieli się podczas Sylwestra, to dotychczas nie mieli właściwie okazji, żeby spokojnie porozmawiać o ostatnich wydarzeniach. Bas: No i zostałem samotnym ojcem. Chyba nie tak wyobrażałem sobie swoją dorosłość. Laura: Przykro mi. Ale, wybacz, że to powiem, nie wydajesz się zbytnio przybity.  Bas: Chyba już to sobie przepracowałem wewnętrznie. Trochę czasu już upłynęło.  Bas: Początkowo miałem pewne wątpliwości, czy to była dobra decyzja. Z różnych powodów. Ale widzę, że Ollie to w ogóle nie przeszkadza, przynajmniej teraz. A dom jest teraz taki spokojny. Może nie powinienem tego mówić w ten sposób, ale znów chce mi się tam wracać. Bas: Ale cały czas ja tylko gadam, a co słychać u ciebie? Laura: Niewiele się zmieniło. Chociaż jest jedna dobra wiadomość, moi ojcowie próbują naprawić swoje relacje. Ba...
Czytaj więcej

11. OSTATNIA WOLA

Obraz
Sofia: Bardzo mi przykro z powodu twojego dziadka.  Bas: Nie znałem go za dobrze. Nigdy nie utrzymywaliśmy zbytnich relacji z rodziną mojego taty. Dziadek czasem odwiedzał nas w święta lub urodziny.  Sofia: Mimo wszystko, to nadal twój dziadek. Bas: Tak. Ale będzie dziwnie poznać tamtą stronę rodziny. W sumie to nie znam ich nawet z opowiadań. Tata ma rodzeństwo, ale nigdy o nich nie mówi. Nie wiem, czy chcę tam w ogóle iść.  Sofia: Przecież nie robisz tego dla nich. Pojedziesz, żeby się pożegnać. Pewnie nawet nie będziesz musiał z nimi rozmawiać. Bas: No właśnie chyba będę musiał.  Prawnik powiedział, że dziadek zostawił testament. I że jestem wpisany jako jeden ze spadkobierców. Nie mam pojęcia, co mógł mi zapisać. Ale to na pewno oznacza, że będzie jakieś spotkanie rodzinne, na którym to ogłoszą.   Bas: Kto wie, jakie rodzinne konflikty znów wyjdą na światło dzienne. Naprawdę nie chce mi się w tym uczestniczyć.  Sofia: Rozumiem. Bas: Byłoby mi napra...
Czytaj więcej