26. CHAMPS LES SIMS

Rodzice przyjechali po Maję do domu Yuki i Piotrka.

Ania: Ależ wydoroślałaś! Czy to na pewno nadal moja mała dziewczynka?

Filip: Mama dostała awans na konesera kultury, więc jedziemy do Champs Les Sims na wakacje. Mama musi tam ocenić i opisać parę miejsc do pracy, a my przy okazji pozwiedzamy.




Izi: Te nasze imprezy piżamowe były simfastyczne. Trzymaj się kuzynko. Do plumbla!

Maja: Ty też! Do plumbla!




Ekran ładowania nie trwał długo i bez opóźnień teleportowali się w Champs Les Sims.

Ania: Ależ to miejsce jest chic! I jak blisko wieży Simfel i muzeum Plumbru!

Maja: Trochę nie rozumiem, mogliśmy przecież zostać w San Myshuno, ostatecznie stamtąd pochodzi kariera krytyka.

Filip: Ciii, nie psuj mamie zabawy, zapomniałaś, że ma cechę Miłośnika sztuki?




Na pierwszy ogień poszło muzeum D'OrSim.

Maja: To wygląda jak obraz, który może namalować każdy z trochę wyższym poziomem umiejętności...




Mała Becia zasnęła w nosidełku. Zresztą nie tylko ona.

Ania: To już ostatnie dzieło, obiecuję! I wracamy do hotelu.




Maja: Od razu lepiej!

Filip: Te nowe stroje plażowe są naprawdę twarzowe.




Kolacja w restauracji nie obyła się bez małej dramy, chociaż Narratorka nie do końca wychwyciła, o co poszło. 




Wracając, zrobili sobie jeszcze małą sesję pod wieżą Simfel.




Następnego dnia zaczęli zwiedzanie od Katedry Notre Sim. Filip chciał się wymknąć niepostrzeżenie do Moulin Rouge, ale Ania go przyłapała. Maja i Pianka za to podbijają Simstagram w Champs Les Sims. 




Maja: Mamo, możemy zrobić w końcu coś fajnego? Takiego dla mnie?

Ania: No cóż, w  Champs Les Sims faktycznie nie ma wiele do robienia dla dziewczynek w twoim wieku. Ale po obiedzie możemy się przejść do sklepu, myślę, że ci się tam spodoba.

(Becia też się chyba ucieszyła, bo w końcu jej coś zasmakowało, do tej pory żadnej potrawki jeszcze nie polubiła). 




Maja: Czy ja dobrze widzę? CC od Onyx i PowLuny?!!

Ania: Czułam, że ci się spodoba, możesz sobie wybrać, co chcesz.

Maja: SIMFASTYCZNIE!




Ostatni już dzień urlopu poświęcili na zwiedzenie Akademii Sztuk.

Maja: Czy to tutaj mamo studiowałaś historię sztuki?

Ania: Nie, tę prestiżową filię otworzyli całkiem niedawno, za moich czasów mogłam wybrać tylko uczelnię w Britechester. 




Ania: O łał, no tutaj to można dostać kilka nastrójników inspiracji na raz.

Maja: A mnie się podoba tutaj! Szkoda, że w grze nie ma baletu, myślę, że to byłyby zajęcia dla mnie.

Filip: Kto wie, może Narratorka znajdzie jakiegoś moda?




Na koniec zwiedzili jeszcze tylko muzeum Plumbru i porobili ostatnie zdjęcia w centrum.




Filip: Mam nadzieję, że nie będziemy przeszkadzać? Mamy podwójne urodziny córek, rozumie pani... Ale spokojnie, będziemy tylko w czwórkę, bo generalnie zaniedbujemy tradycje dziedzictwa i nie spraszamy całej rodziny na rodzinne uroczystości.

Sto lat, sto lat! Niech nam żyje mała Becia! Nasze żywe srebro, jak mówi nowo wylosowana cecha.




Maja również zdmuchuje świeczki. Ania nagle bardzo posmutniała, widząc jak obie jej córeczki pomału dorastają.

Maja wylosowała cechę infantylna, a oprócz tego ma cechy bonusowe: wysoka samoocena, wzorowa gościnność (za ukończenie aspiracji dziecka), oraz ponadprzeciętne niemowlę (za okres niemowlęctwa).




Maja: Co się dzieje mamo, tak nagle posmutniałaś.

Ania: Ah, bo wiesz, ty i Becia... CO TY MASZ W NOSIE??!!

Maja: Ah, to. To ostatni krzyk mody, tak pisali w Simce. Nie przejmuj się, taki kolczyk można zdejmować.

Ania: ...




A oto Maja stawiająca pierwsze kroki w życiu nastolatki i Becia stawiająca pierwsze kroki w ogóle.



<<<Poprzedni rozdział: 25. LEX LAURENT (2)

>>>Następny rozdział: 27. IMPREZA NA PLAŻY


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

25. NOWE POCZĄTKI

Obraz
Rodzina Drozdów zebrała się podczas Święta Zbiorów w San Sequoi. Dziadek Filip cieszy się, że ma przy sobie oby dwie córki i wszystkie wnuki. Brakuje dziś tylko jego ukochanej prawnuczki.  Maja: Jak się trzymasz? Bas: Nie jest łatwo. To była moja decyzja, ale... miewam wątpliwości.  Maja: To raczej oczywiste. Sporo razem przeżyliście. Tylu wspólnych wspomnień nie da rady po prostu wyrzucić i zapomnieć.  Maja: Ale z tego co nam powiedziałeś, to raczej był to dobry krok.  Bas: Chyba tak.  Maja: Bas, wiem, że przechodzisz teraz gorszy czas, bo takie rozstania są zawsze bolesne, ale spójrz na to z innej strony.  Jeśli tylko się kłóciliście, to jakby to wpłynęło na Ollie w dłuższej perspektywie czasu? Bas: Wiem. Sam to powiedziałem Sofii. Po prostu, mam chandrę. Pewnie też dlatego, że Ollie nie ma dzisiaj ze mną. No ale tak postanowiliśmy. Opieka naprzemienna. To święto spędza z Sofią, a Zimową Fiestę spędzi ze mną.  Maja: Sofia wróciła do Chestnut Ridge? B...
Czytaj więcej

27. DRUGA SZANSA

Obraz
Ollie idzie dzisiaj pierwszy raz do szkoły. Jest bardzo podekscytowana. Tymczasem Bastian od rana spotkał się z Laurą w kawiarni. Mieli trochę do nadrobienia, bo chociaż ostatni raz widzieli się podczas Sylwestra, to dotychczas nie mieli właściwie okazji, żeby spokojnie porozmawiać o ostatnich wydarzeniach. Bas: No i zostałem samotnym ojcem. Chyba nie tak wyobrażałem sobie swoją dorosłość. Laura: Przykro mi. Ale, wybacz, że to powiem, nie wydajesz się zbytnio przybity.  Bas: Chyba już to sobie przepracowałem wewnętrznie. Trochę czasu już upłynęło.  Bas: Początkowo miałem pewne wątpliwości, czy to była dobra decyzja. Z różnych powodów. Ale widzę, że Ollie to w ogóle nie przeszkadza, przynajmniej teraz. A dom jest teraz taki spokojny. Może nie powinienem tego mówić w ten sposób, ale znów chce mi się tam wracać. Bas: Ale cały czas ja tylko gadam, a co słychać u ciebie? Laura: Niewiele się zmieniło. Chociaż jest jedna dobra wiadomość, moi ojcowie próbują naprawić swoje relacje. Ba...
Czytaj więcej

11. OSTATNIA WOLA

Obraz
Sofia: Bardzo mi przykro z powodu twojego dziadka.  Bas: Nie znałem go za dobrze. Nigdy nie utrzymywaliśmy zbytnich relacji z rodziną mojego taty. Dziadek czasem odwiedzał nas w święta lub urodziny.  Sofia: Mimo wszystko, to nadal twój dziadek. Bas: Tak. Ale będzie dziwnie poznać tamtą stronę rodziny. W sumie to nie znam ich nawet z opowiadań. Tata ma rodzeństwo, ale nigdy o nich nie mówi. Nie wiem, czy chcę tam w ogóle iść.  Sofia: Przecież nie robisz tego dla nich. Pojedziesz, żeby się pożegnać. Pewnie nawet nie będziesz musiał z nimi rozmawiać. Bas: No właśnie chyba będę musiał.  Prawnik powiedział, że dziadek zostawił testament. I że jestem wpisany jako jeden ze spadkobierców. Nie mam pojęcia, co mógł mi zapisać. Ale to na pewno oznacza, że będzie jakieś spotkanie rodzinne, na którym to ogłoszą.   Bas: Kto wie, jakie rodzinne konflikty znów wyjdą na światło dzienne. Naprawdę nie chce mi się w tym uczestniczyć.  Sofia: Rozumiem. Bas: Byłoby mi napra...
Czytaj więcej