45. FERIE W KOMOREBI

W tym roku Drozdowie udali się na ferie zimowe i świętowanie Nowego Roku do Komorebi. Maja chciała odwiedzić jakiś świat o chłodniejszym klimacie, więc oto on. Niestety Chen została w Del Sol Valley, więc nie mogła ich oprowadzić.
Jace: To mi się podoba!
Bas: Czyli dokładnie co? Co my tu mamy robić tyle dni?
Jace: Na przykład to! Orientuj się!





Bas: Haha, nie trafiłeś! 
...Za to ja już tak!
...Aaaa!
Jace: ... 





Maja: Trzeba dobrze wykadrować... Gotowe! Dobra, to poszło na Simstagram, Sim Sky, SimTube, Trendi, Towarzyski Króliczek... ooo SimTok znów dostępny, ale tam już nie wrzucamy. O czymś zapomniałam? Chyba nie. Na "S" też już trzeba zlikwidować konto. Nie będziemy wspierać Melona Bezmózga. 





Podczas gdy Maja i Jace odkrywali sporty zimowe, Bastian wolał nadrobić czytanie książek. Przywiózł ze sobą całą serię o Pogromcy Wampirów napisaną przez pra babcię Klarę, więc ma co robić.





Po tym ekscytującym dniu wspólnie zjedli ramen. 
Bas: Słuchajcie, co byście zrobili, jeśli ktoś nie odpisałby wam na smsa, a minęła już ponad godzina? Wysłać kolejnego?
Maja: Ja bym poczekała, lepiej nie być zbyt nachalnym.
Jace: A z kim tak piszesz? Z Laurą?
Bas: Dobra, już nic wam nie powiem.





Bas: Po co mam z wami iść? Wolałbym poczytać książkę.
Maja: Nie marudź, zobaczysz część historii twojego pradziadka. 
Bas: Ale ja już znam całą historię pradziadka! Przeczytałem wszystkie 6 książek prababci Klary o pogromcy i 2 bibliografie! 
Maja: No to będziesz nam rzucał anegdotkami.






Jace: Ale widoki!
Maja: Czekajcie, zrobię fotkę dla obserwujących.
Jace: Wydawało mi się, że to gdzieś tutaj, przynajmniej mapa tak pokazuje, ale nigdzie nie widzę posągów małp. Chyba trochę zabłądziliśmy.
Bas: To lepiej się odnajdźmy, bo chyba idzie burza. Na horyzoncie są ciemne chmury.





Na szczęście za chwilę znaleźli słynne posągi 3 małp, a pogoda jednak się nie pogorszyła.
Maja: Dziadek Akito opowiadał mi legendę o pierwszym Pogromcy wampirów. Po masowych atakach na miasteczko, modlił się do trzech małpich bożków o pomoc. Został obdarzony niezwykłą siłą i mocą wyczuwania wampirów. To był chyba nasz przodek! A przynajmniej tak sądził dziadek.





Kilka całkiem udanych zdjęć z małpimi bożkami i chramem.





Maja: To nasze ślady?
Jace: Właśnie się zastanawiam... Może to Yeti?
Maja: Yeti?? To w ogóle możliwe?
Bas: Chyba za małe te ślady na Yeti.
Maja: Ale chodźmy już stąd lepiej. 






Wracając, zahaczyli o lodowisko (co nie było zbyt dobrym pomysłem, przynajmniej wg Bastiana), oraz posąg Yamachana w dzielnicy Wakaba (na co Bastian bardzo czekał).






Nowy Rok świętowali z miejscowymi i turystami w lokalnym barze karaoke, gdzie Maja przypomniała sobie uniwersyteckie lata i występy w konkursach karaoke. A Bas, który jest uzależniony od telefonu, pisał życzenia noworoczne do przyjaciół i sprawdzał, czy Laura mu odpisała. Niestety nadal nie.






Wybiła północ, i Jace porwał Maję w ramiona. Ku zniesmaczeniu Bastiana. 
Ale szybko mu przeszło, gdy zagadała do niego pewna nastoletnia turystka. Okazało się, że Mayumi (bo tak się nazywała) też spędza tu ferie zimowe ze swoją mamą i młodszym bratem. 





Bastian odpalił fajerwerki, które kupił na ostatnim Zlocie Zapaleńców. To było świetne pożegnanie starego roku! Witaj Nowy Roku!





Następnego dnia Bas zdecydował się jednak trochę wygadać rodzicom. 
Bas: Wiem, czemu Laura nic nie odpisuje! Marysia mi napisała, że Orion jej powiedziała, że Karmina jej zdradziła, że Laura jest obrażona, bo szkoła urządziła Bal Noworoczny, a ja jej nie zaprosiłem! Ja chyba zupełnie zapomniałem jej powiedzieć, że jedziemy do Komorebi!






Bas: Tylko, co ja mam teraz zrobić, żeby już nie była zła i żeby mnie dalej lubiła?
Maja: Postaw na jakiś wielki gest!
Jace: Zaproś ją na Bal Dnia Miłości!
Maja: Tak! Idealna okazja!

 




Został jeszcze ostatni dzień pobytu, więc rodzice namówili Bastiana na wspinaczkę i okazało się, że całkiem nieźle mu idzie! Nawet to polubił!  A na górze okazało się, że nie tylko oni mieli dzisiaj pomysł, aby się powspinać.





Rozmowa z Mayumi była krótka, ale bardzo przyjemna i zapewniła Bastianowi dużą dawkę pewności siebie. Na tyle, żeby w końcu zdobył się na odwagę i napisał do Laury, wyjaśniając że nic nie wiedział o balu, bo wyjechał do Komorebi z rodzicami.





Jednocześnie postanowił sobie, że jak tylko wróci do szkoły, zaprosi Laurę na Bal Dnia Miłości. I chociaż tylko zbugowany czarny księżyc był świadkiem tego postanowienia, to wiemy, że Bastian go nie złamie. 





Tymczasem w San Sequoi Laura pomściła na Bastiana.
Laura: Serio, muszę sobie chyba dać spokój. Nawet mnie nie zaprosił na bal! A ja myślałam, że coś zaiskrzyło! Nic nie zaiskrzyło! Olał mnie zupełnie! A ten głupi sms kilka dni temu? "Nie mogę się doczekać zobaczenia Yamachana" CO TO MIAŁO BYĆ?





Laura: Napisał! O Maxisie! Jest w Komorebi z rodzicami i nie wiedział nic o balu. Nooo tak! Chyba coś mówił w szkole, a ja zupełnie zapomniałam... To dlatego pisał o Yamachanie! Czyli jednak o mnie myśli. 







Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

25. NOWE POCZĄTKI

Obraz
Rodzina Drozdów zebrała się podczas Święta Zbiorów w San Sequoi. Dziadek Filip cieszy się, że ma przy sobie oby dwie córki i wszystkie wnuki. Brakuje dziś tylko jego ukochanej prawnuczki.  Maja: Jak się trzymasz? Bas: Nie jest łatwo. To była moja decyzja, ale... miewam wątpliwości.  Maja: To raczej oczywiste. Sporo razem przeżyliście. Tylu wspólnych wspomnień nie da rady po prostu wyrzucić i zapomnieć.  Maja: Ale z tego co nam powiedziałeś, to raczej był to dobry krok.  Bas: Chyba tak.  Maja: Bas, wiem, że przechodzisz teraz gorszy czas, bo takie rozstania są zawsze bolesne, ale spójrz na to z innej strony.  Jeśli tylko się kłóciliście, to jakby to wpłynęło na Ollie w dłuższej perspektywie czasu? Bas: Wiem. Sam to powiedziałem Sofii. Po prostu, mam chandrę. Pewnie też dlatego, że Ollie nie ma dzisiaj ze mną. No ale tak postanowiliśmy. Opieka naprzemienna. To święto spędza z Sofią, a Zimową Fiestę spędzi ze mną.  Maja: Sofia wróciła do Chestnut Ridge? B...
Czytaj więcej

27. DRUGA SZANSA

Obraz
Ollie idzie dzisiaj pierwszy raz do szkoły. Jest bardzo podekscytowana. Tymczasem Bastian od rana spotkał się z Laurą w kawiarni. Mieli trochę do nadrobienia, bo chociaż ostatni raz widzieli się podczas Sylwestra, to dotychczas nie mieli właściwie okazji, żeby spokojnie porozmawiać o ostatnich wydarzeniach. Bas: No i zostałem samotnym ojcem. Chyba nie tak wyobrażałem sobie swoją dorosłość. Laura: Przykro mi. Ale, wybacz, że to powiem, nie wydajesz się zbytnio przybity.  Bas: Chyba już to sobie przepracowałem wewnętrznie. Trochę czasu już upłynęło.  Bas: Początkowo miałem pewne wątpliwości, czy to była dobra decyzja. Z różnych powodów. Ale widzę, że Ollie to w ogóle nie przeszkadza, przynajmniej teraz. A dom jest teraz taki spokojny. Może nie powinienem tego mówić w ten sposób, ale znów chce mi się tam wracać. Bas: Ale cały czas ja tylko gadam, a co słychać u ciebie? Laura: Niewiele się zmieniło. Chociaż jest jedna dobra wiadomość, moi ojcowie próbują naprawić swoje relacje. Ba...
Czytaj więcej

11. OSTATNIA WOLA

Obraz
Sofia: Bardzo mi przykro z powodu twojego dziadka.  Bas: Nie znałem go za dobrze. Nigdy nie utrzymywaliśmy zbytnich relacji z rodziną mojego taty. Dziadek czasem odwiedzał nas w święta lub urodziny.  Sofia: Mimo wszystko, to nadal twój dziadek. Bas: Tak. Ale będzie dziwnie poznać tamtą stronę rodziny. W sumie to nie znam ich nawet z opowiadań. Tata ma rodzeństwo, ale nigdy o nich nie mówi. Nie wiem, czy chcę tam w ogóle iść.  Sofia: Przecież nie robisz tego dla nich. Pojedziesz, żeby się pożegnać. Pewnie nawet nie będziesz musiał z nimi rozmawiać. Bas: No właśnie chyba będę musiał.  Prawnik powiedział, że dziadek zostawił testament. I że jestem wpisany jako jeden ze spadkobierców. Nie mam pojęcia, co mógł mi zapisać. Ale to na pewno oznacza, że będzie jakieś spotkanie rodzinne, na którym to ogłoszą.   Bas: Kto wie, jakie rodzinne konflikty znów wyjdą na światło dzienne. Naprawdę nie chce mi się w tym uczestniczyć.  Sofia: Rozumiem. Bas: Byłoby mi napra...
Czytaj więcej