32. TAJEMNICZE ZADANIE

Za dobre wyniki w nauce, rodzice zabrali Bastka na Zlot Zapaleńców. Nie udało mu się zaliczyć Megatestu graczy, ale za to świetnie się bawił, kupił koszulkę ze zlotu i zdobył fotkę z cosplayem przebranym za jego ulubioną postać z filmu Przygody w symulatorze rakiety.

Oprócz tego całą rodzinką zagrali turniej na konsoli. Cóż to były za emocje! Później Bastian słuchał transmisji z wystrzelenia rakiety kosmicznej, a Maja i Jace przelecieli się... oczywiście rakietą w kosmos! Takie rzeczy tylko na Zlocie Zapaleńców.

Bas dołączył do klubu naukowego. Jak się okazało, Laura już była jego członkinią od jakiegoś czasu, jak również Arno.

Laura: Spróbujemy nasze eliksiry?

Bas: A możemy? A jak coś się stanie?

Laura: Daj spokój, co się może stać? Najwyżej dostaniesz jakiś negatywny nastrójnik.

Bas: Ok! Robimy to!

Laura: Mówiłam, najwyżej nastrójnik. Mój jest w dodatku nudny.

Bas: Ja dostałem taki obrzydliwy. 

Laura: Fuj!

Bas: Czego się nie robi dla nauki!

Bas: Wiesz już, co pokażesz na Targach Naukowych?

Laura: Jeszcze nie. A ty?

Bas: Też nie, ale chciałbym, żeby to było coś ekstra. Tak wyjątkowego, że prawie nie z tej ziemi. 

Niestety następnego dnia stała się bardzo smutna rzecz, która przesłoniła całej rodzinie inne plany. Pianka odeszła. Cała rodzina pogrążyła się w smutku.

Bas: Czemu pan zabrał naszego pieska?

Mroczny Kosiarz: To ty mnie widzisz, chłopcze?!

Mroczny Kosiarz: Hmm... skoro mnie widzisz, to w sumie mógłbyś mi się przydać. Jeśli mi pomożesz, to hm... ja też będę mógł zrobić coś dla ciebie. Doszły mnie niedawno słuchy o wyjątkowym daniu, zwanym Ambrozją. Potrzebuję zdobyć więcej informacji. Wchodzisz w to?

Bas: Ja? Ale ja jestem tylko małym chłopcem! Nie wiem, czy sobie poradzę.

Mroczny Kosiarz: Myślę, że tak. I oboje na tym skorzystamy. Bo widzisz, mówią, że Ambrozja potrafi ożywić zmarłych. Któż by nie chciał posiąść takiej wiedzy i mocy? Musisz tylko wykonać parę zadań...

Jace: Smucisz się synku z powodu Pianki?

Bas: Tak. To niesprawiedliwe, przecież nie miała jeszcze aż tylu lat.

Jace: Pieski żyją krócej niż Simy. A Pianka żyła bardzo długo.

Bas: Taaak. Tato, a czy wiesz coś o ambrozji?

Jace: Chcesz przyrządzić ambrozję, synku? Dla Pianki? To będzie wymagało chyba sporo pracy. Może mama wie więcej.

Maja: Ambrozja? Nie wiem, jak się ją robi, ale sama chętnie bym jej użyła. 

Bas: A wiecie jak mógłbym zamówić nasiona kwiatów? Nie mam takiej interakcji na komputerze.

Maja: Może przez prezenty? Ale kochanie, czy wszystko w porządku? Wiem, że bardzo przeżywasz rozstanie z Pianką, ale...

Bas: Wszystko jest ok, mamo. Nie martw się.

Mama miała rację. Bas kupił nasiona przez opcję zakupu prezentu. Przy okazji przeszukał internet i znalazł dodatkowe informacje o ambrozji. Nadal mało, ale zawsze coś. Następnie zasiał lilię i lwią paszczę w ogrodzie. 

Niestety w szkole pan Mucha wiedział niewiele więcej. Pozostał Biuletyn Stowarzyszenia Ambrozji. Może tam będzie więcej informacji.

Jace: I jak było w szkole, mistrzu?

Bas: Tato, nie teraz, jestem zajęty. [Do siebie] Trzeba rozwinąć umiejętności gotowania i ogrodnictwa...?

Niestety Bas odkrył, że jako dziecko, nie może rozwinąć jeszcze ani jednej, ani drugiej umiejętności. Dobrze, że mógł chociaż kupić mrocznofon. No nic, tata musi pomóc.

Jace: Miło, że chciałeś ugotować obiad ze staruszkiem, choć to dość niespodziewane.

Bas: No wiesz, tato, miło spędzić czas razem. Tato, a czy ty znasz się też na ogrodnictwie?

Jace: Nie, w ogóle. Ale dziadek się zna i jutro przyjeżdżają z babcią na weekend.

 

Jace: Bas, czy chciałbyś o czymś porozmawiać? Masz jakieś kłopoty?

Bas: Nie, tato. Wszystko jest w porządku.

Jace: Na pewno? Wiesz, że możesz nam o wszystkim powiedzieć.

Bas: To tylko taki projekt szkolny, nic wielkiego.

Nazajutrz przyjechali dziadkowie.

Anna: Słyszeliśmy o Piance, jak się czujesz?

Maja: Lekko nie jest. Towarzyszyła mi od małego. Jakoś ciężko mi było sobie wyobrazić, że kiedyś odejdzie. Ale takie jest życie. Natomiast Bas zdaje się bardzo to przeżywać. Trochę się o niego martwimy. Dobrze, że przyjechaliście.

Filip: Witaj, mistrzu. Podobno masz dla mnie jakieś zadanie?

Dziadek oczywiście pomógł i zbadał dokładnie rośliny z ogródka.

Filip: Dawaj znać, jeśli jeszcze będę mógł ci pomóc przy jakimś projekcie. Lub przy czymś innym.

Tego wieczoru w domku na drzewie...

Bas: Wszystko gotowe.

Laura: Łał! Naprawdę będziemy wywoływać duchy? 

Bas: Tylko o coś je zapytamy.

Romek: Jaaasne. Już widzę, jak wam odpowiadają. 

Laura: Tchórzysz Romek? To daj się chociaż bawić innym.

Bas: No dobra, zaczynajmy.

Romek: I jak tam? Słyszycie już coś poza własnymi pojękiwaniami?

Laura: Cicho! Jak tak będziesz hałasować, to nic nie usłyszymy.

Paweł: Ej, też widzicie to światło?

Laura: Duchy chyba przyszły... 

Bas: Cisza, dajcie się skupić! "Zasiej lwią paszczę, jabłoń i wiśnię". Mamy to!

Laura: A widzisz, niedowiarku?

Pozostało jeszcze jedno. Wezwać Mrocznego i przekazać mu zdobyte informacje.

Bas: To jak, robimy to Hunter? Tylko mnie nie zostawiaj piesku.

...

Mroczny Kosiarz: Dobrze się spisałeś, chłopcze. Ale to dopiero początek naszej podróży ku wiedzy.

<<<Poprzedni rozdział: 31. SZANSA NA SUKCES

>>>Następny rozdział: 33. PROJEKT SIMSTYL