Dziedzictwo Drozd TheSims4

Po dłuższej nieobecności wracamy do Sulani, gdzie nasza rodzina aktualnie ma gościa. Izi została na kilka nocy i dziewczynki mogą się bawić całymi dniami. Niestety nawet w Sulani pogoda się czasem psuje. Ale w domu też jest co robić.  Izi: Bajka! Maja: Nie. Moja.  Ania: I wtedy jednorożec dotknął ją swoim rogiem i została uleczona, i wszyscy żyli długo i szczęśliwie. Koniec. Maja: Naplawdę? Ania: To tylko bajka, skarbie. W grze nie mamy prawdziwych jednorożców.   Maja: Dla Izi.  Izi: Pszyjaciółki! Maja: Tak! Filip: Dobrych snów dzieciaki. Filip ma dużo pracy jako biolog morski. Codziennie przeczesuje wody Sulani i pobiera próbki do badań. Razem z grupą ekologów próbuje poprawić ekosystem wysp, sadząc nowe drzewa i sprzątając plaże. Loario: Dzisiaj powinniśmy zająć się obszarem wokół wulkanu. Leilani: Ja uważam, że okolice wodospadu są bardziej zagrożone. Znów widziałam tam wczoraj śniętą rybę. I nie zapominajmy o zagrożonych gatunkach żab. Filip: Widział pan mój osta...

Prowadzenie sklepu idzie coraz lepiej, tak dobrze, że udało się już spłacić cały kredyt. Akito: I co myślisz? Mikołaj: Rewelacja! Znam cię tyle czasu, a nie wiedziałem, że potrafisz robić takie cudeńka! Wezmę od razu ten barek, mam nadzieję, że Zoe nie wyrzuci mnie z domu, jak powiem, że to z twojego sklepu! Ale czasem los płata nam figle... Tym razem spłatał nam meteoryt. Klara: Co to...? O NIE! Muszę się schować!!! Akito: NIEEEEE!!!!! Akito: Błagam! BŁAGAM! Oszczędź ją! Nie dam sobie bez niej rady!!! Kosiarz: Wyświadczyłeś mi wiele przysług w tym życiu Pogromco. Teraz ja wyświadczę jedną tobie. Twoja założycielka rodu przeżyje. Tym razem.  Klara: Kochany! Znów mnie uratowałeś! Akito: Ty ratujesz mnie każdego dnia. Takie wydarzenia zmieniają sima. Klara zaczęła doceniać swoje życie jeszcze bardziej i cieszyć się każdą chwilą, szczególnie chwilami spędzonymi z miłością jej życia. I dojrzała też do pewnej ważnej decyzji. Odzyskany czas na emeryturze Klara postanowiła poświęcić na sw...

Tym razem zawitamy z powrotem do Windenburga, aby sprawdzić, jak sobie radzą pani Dziekan i były Pogromca wampirów.  Klara pilnie dba o swoje umiejętności charyzmy i dyskusji. Raz na jakiś czas publikuje też prace naukowe. I bardzo często jest wdzięczna za swoją wspaniałą rodzinę. Tymczasem Akito w końcu rozwinął w pełni skrzydła jako stolarz i coraz pewniej też korzysta z fabrykatora. Śmieci przegląda już tylko własne, aby poszukać czasem brakujących elementów. Jednak coraz częściej też odczuwa też obcą mu do tej pory obawę.  Akito: Nie rozumiem tego. Codziennie narażałem życie, wychodziłem i nie wiedziałem, czy wrócę. I nigdy nie lękałem się śmierci. Aż do teraz.  Klara: Miałeś pierścień, wiedziałeś, że cię ochroni. Akito: No tak, masz rację. Ale teraz jest inaczej. Klara: No cóż, oboje jesteśmy już bliżej końca, niż dalej. Ja też coraz częściej o tym myślę.  Akito: I jak sobie z tym radzisz? Z tymi myślami o końcu? Klara: Myślę o tym, co zapoczątkowaliśmy, o naszy...