19. SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU

Ferie zimowe powitały Drozdów śniegiem.

Filip: W końcu! Mamo, tato! Spadł pierwszy śnieg!!!

Akito: Co chcecie robić do końca roku?

Klara: A może gdzieś pojedziemy i spędzimy Sylwestra poza domem?

Akito: Będą jeszcze gdzieś wolne miejsca?

Klara: Sprawdźmy... Znalazłam Alpejską Wioskę, ale jest strasznie droga, nie stać nas. O, jest też wolna Leśna Kryjówka! To jak Filip, chcesz jechać?

Filip: Tak! Mamo, tato, proszę, jedźmy!

I pojechali. Zabrali ze sobą Zoe i Mikołaja, bo w większym gronie raźniej.

Filip: Myślałem, że tutaj też będzie śnieg... bez sensu takie ferie bez śniegu...

Akito: Pogody w innym świecie nie przewidzisz. No już, głowa do góry, może jeszcze śnieg spadnie.

Mikołaj: Wydaje mi się, że widzę zbierające się chmury, może być z tego prawdziwie śnieżna pogoda.

Klara: Ogrzejmy się przy ognisku!

Akito: A możemy je jednak trochę przygasić? Przecież wiesz, że mam lęk przed ogniem od czasu, gdy wybuchł u nas ten pożar.

Klara: Ojej, zupełnie o tym zapomniałam. Myślałam, że już dawno pokonałeś tę obawę.

Akito: Najwyraźniej bardzo ciężko jej się pozbyć, gdy nie ma żadnych pożarów...

Nagle kurtka Klary zajęła się ogniem! Na szczęście szybko udało się zapanować nad sytuacją.

Akito: Widzisz? Dobrze, że nic się nie stało!

Filip: A ja to się niczego nie boję!

Mikołaj: To dlatego, że większości obaw można się nabawić dopiero od wieku nastoletniego. Poczekaj, jeszcze moment, a zaleje cię fala lęków przed niespełnionymi marzeniami.

Zoe: Nadal nie wierzę, że mam partnera i do tego spędzamy wspólnie Sylwestra!

Klara: Mówiłam, że wszystko się ułoży.

Zoe: Czuję się, jak grywalny Sim! To jest po prostu niesamowite. To wszystko twoja zasługa, dziękuję ci tak bardzo.

W chatce w lesie nie ma za wiele atrakcji, więc rodzina stara się jakoś zająć czas.

Filip: Nie wierzę, że ciągle wygrywasz! No weź, tato... Przecież jestem dzieckiem! Daj mi z raz wygrać!

Akito: Raz może dam, ale nie licz na więcej, haha!

Klara: Oho, zaczął padać śnieg. Moi drodzy, śnieg sypie! Mikołaj miał rację.

Filip: Mamo! Nie przerywaj! Tu się toczy ważny mecz!

W końcu wszyscy jednak wyszli korzystać z uroków śnieżnej pogody.

Filip: Chodź Piotrek, zrobimy bałwana, tu trzeba trochę uklepać... a tu trochę więcej śniegu.

Akito: Świetna robota chłopcy, wyglądają fantastycznie!

Akito udało się natrzeć Klarę śniegiem! Nie wiem, czy zostanie mu to szybko wybaczone...

Wieczorem zaczęły się tańce i śpiewy. Przerywane mocniejszymi trunkami ;)

Mikołaj: Wiesz co, wspaniale spędzać z wami czas. Będzie co wspominać i z pewnością czeka nas jeszcze wiele wspaniałych wspólnych chwil! Nie mam co do tego wątpliwości.